سلام! من تأمین کننده ذرات پلاستیکی حیوان خانگی هستم و امروز می خواهم به نحوه تعامل این بچه های کوچک با سایر آلاینده ها شیرجه بزنم. این موضوعی است که بسیار مهم است ، به خصوص در دنیای ما که آلودگی یک نگرانی اساسی است.
اول از همه ، بیایید کمی در مورد ذرات پلاستیکی حیوان خانگی صحبت کنیم. PET یا پلی اتیلن تفاتالات یکی از رایج ترین پلاستیک های موجود در آنجا است. شما آن را در مواردی مانند بطری های آب ، ظروف غذایی و حتی برخی از الیاف لباس مشاهده می کنید. این ذرات پلاستیکی می توانند از طریق روش های مختلفی به محیط زیست پایان دهند ، مانند زمانی که محصولات پلاستیکی به مرور زمان تجزیه می شوند.
حال ، وقتی صحبت از تعامل ذرات پلاستیکی PET با سایر آلاینده ها می شود ، چند سناریو مختلف وجود دارد که باید در نظر بگیریم.
تعامل با آلاینده های شیمیایی
یکی از راه های بزرگ ذرات پلاستیکی PET با سایر آلاینده ها تعامل با جذب مواد شیمیایی است. شما می دانید که چگونه یک اسفنج آب را خیس می کند؟ خوب ، ذرات پلاستیکی PET می توانند کمی مانند اسفنج ها برای مواد شیمیایی خاص در محیط عمل کنند.
به عنوان مثال ، آلاینده های آلی مداوم (POP) مانند بی فنیل های پلی کلر (PCB) و هیدروکربنهای معطر چند حلقه ای (PAH) وجود دارد. این مواد شیمیایی واقعاً خبرهای بدی هستند. آنها سمی هستند و می توانند برای مدت طولانی در محیط زیست بچسبند. ذرات پلاستیکی PET می توانند این پاپ ها را جذب کرده و روی سطح آنها نگه دارند.
این یک مشکل است زیرا وقتی این ذرات آلوده PET توسط ارگانیسم ها مصرف می شوند ، خواه یک پلانکتون کوچک در اقیانوس باشد یا یک ماهی بزرگتر ، مواد شیمیایی را می توان در بدن ارگانیسم آزاد کرد. این مانند وضعیت اسب تروجان است. ذرات PET حامل است و مواد شیمیایی مهاجمان هستند.
نوع دیگری از آلاینده های شیمیایی که ذرات پلاستیکی PET می توانند با آن در تعامل باشند ، فلزات سنگین است. فلزات مانند سرب ، جیوه و کادمیوم در زباله های صنعتی یافت می شوند و می توانند در بدن و خاک به پایان برسند. ذرات PET می توانند این فلزات سنگین را جذب کنند ، و دوباره ، هنگامی که آنها توسط موجودات زنده گرفته می شوند ، می تواند انواع مشکلات سلامتی را ایجاد کند.
تعامل بین ذرات پلاستیکی PET و مواد شیمیایی نیز به خواص خود ذرات بستگی دارد. مواردی مانند اندازه ، سطح سطح و بار سطحی ذرات PET می تواند بر میزان جذب آلاینده ها تأثیر بگذارد. ذرات کوچکتر معمولاً نسبت به حجم آنها از سطح بیشتری برخوردار هستند ، بنابراین می توانند آلاینده های بیشتری را جذب کنند. و اگر سطح ذرات PET بار مشخصی داشته باشد ، می تواند با بار متضاد آلاینده ها را جذب کند.
تعامل با آلاینده های بیولوژیکی
ذرات پلاستیکی PET همچنین می توانند با آلاینده های بیولوژیکی در تعامل باشند. در محیط ، انواع میکروارگانیسم ها وجود دارد که برخی از آنها می توانند مضر باشند. این میکروارگانیسم ها می توانند خود را به سطح ذرات پلاستیکی PET متصل کنند.
به عنوان مثال ، باکتری ها و ویروس ها می توانند از ذرات PET به عنوان نوعی خانه شناور استفاده کنند. آنها می توانند بیوفیلم را روی سطح ذرات تشکیل دهند. بیوفیلم مانند جامعه میکروارگانیسم هایی است که به هم می چسبند و یک لایه محافظ ایجاد می کنند. این بیوفیلم می تواند زنده ماندن میکروارگانیسم ها در محیط را آسان تر کند و همچنین می تواند خلاص شدن از شر آنها را دشوارتر کند.
هنگامی که این ذرات PET پوشانده شده در آب در آب قرار دارند ، می توان آنها را در مسافت های طولانی حمل کرد. این بدان معنی است که میکروارگانیسم های مضر می توانند به دور و گسترده گسترش یابد. و اگر این ذرات توسط حیوانات یا انسان ها مصرف شوند ، می تواند منجر به عفونت و بیماری شود.
تعامل با انواع دیگر ذرات پلاستیکی
در دنیای واقعی ، ذرات پلاستیکی PET در انزوا وجود ندارند. آنها می توانند با انواع دیگر ذرات پلاستیکی در تماس باشند ، مانندذرات پلاستیکی باسنباذرات لاستیکی پلی وینیل الکلوتذرات پلاستیکی رایانهبشر
هنگامی که انواع مختلف ذرات پلاستیکی در کنار هم هستند ، می توانند از نظر جسمی در تعامل باشند. آنها ممکن است با هم جمع شوند ، که می تواند رفتار آنها را در محیط تغییر دهد. به عنوان مثال ، اگر ذرات پلاستیکی PET و باسن و باسن جمع شوند ، ممکن است متفاوت از آنچه که به تنهایی انجام می دهند ، غرق شوند یا شناور شوند.
از نظر شیمیایی ، پلاستیک های مختلف نیز می توانند در تعامل باشند. برخی از پلاستیک ها می توانند مواد شیمیایی را به محیط اطراف بکشند و این مواد شیمیایی می توانند بر سایر ذرات پلاستیکی تأثیر بگذارند. به عنوان مثال ، ذرات پلاستیکی PC به طور بالقوه به بیسفنول A (BPA) لیچ می شوند ، که یک ماده شیمیایی است که می تواند اثرات غدد درون ریز داشته باشد. اگر ذرات PET در محیط مشابه ذرات PC قرار داشته باشند ، BPA به طور بالقوه می تواند با ذرات PET در تعامل باشد و خواص آنها را تغییر دهد.
پیامدهای محیط زیست و ما
تعامل بین ذرات پلاستیکی PET و سایر آلاینده ها پیامدهای بسیار جدی برای محیط زیست و برای ما انسانها دارد.
در محیط ، این تعامل ها می توانند اکوسیستم ها را مختل کنند. هنگامی که ارگانیسم ها ذرات آلوده PET را مصرف می کنند ، می تواند منجر به کاهش رشد ، مشکلات تولید مثل و حتی مرگ شود. این می تواند در سراسر زنجیره غذایی اثر موج دار داشته باشد. به عنوان مثال ، اگر ماهی های کوچک تحت تأثیر ذرات PET آلوده قرار بگیرند ، ماهی بزرگتر که آنها را می خورند نیز تحت تأثیر قرار می گیرند و غیره.
برای ما انسان ، ما نیز در معرض خطر هستیم. ما غذاهای دریایی می خوریم و اگر ماهی که می خوریم ذرات آلوده به حیوانات خانگی را مصرف کرده اند ، در اصل آلاینده ها را نیز مصرف می کنیم. این می تواند به انواع مشکلات بهداشتی از جمله سرطان ، اختلالات عصبی و عدم تعادل هورمونی منجر شود.
کاری که می توانیم انجام دهیم
من به عنوان یک تأمین کننده ذرات پلاستیکی حیوان خانگی ، اهمیت رسیدگی به این مسائل را درک می کنم. ما باید اطمینان حاصل کنیم که ذرات پلاستیکی PET ما از کیفیت بالایی برخوردار هستند و به روشی سازگار با محیط زیست تولید می شوند.
یک کاری که ما می توانیم انجام دهیم ارتقاء بازیافت پلاستیک حیوان خانگی است. بازیافت میزان پلاستیک جدیدی را که باید تولید شود کاهش می دهد و همچنین به دور نگه داشتن ذرات پلاستیکی از محیط کمک می کند. ما همچنین می توانیم در تحقیقات سرمایه گذاری کنیم تا روشهای بهتری برای پاکسازی ذرات پلاستیکی و آلاینده هایی که از محیط زیست حمل می کنند ، توسعه دهیم.
بیایید صحبت کنیم
اگر در بازار ذرات پلاستیکی حیوان خانگی با کیفیت بالا هستید ، دوست دارم با شما گپ بزنم. این که آیا شما از آنها برای بسته بندی ، تولید یا هر برنامه دیگری استفاده می کنید ، می توانم بهترین محصولات را برای شما فراهم کنم. فقط به این نتیجه برسید ، و ما می توانیم در مورد نیازهای شما و اینکه چگونه می توانم آنها را ملاقات کنم بحث کنیم.
منابع
- Thompson ، RC ، Moore ، CJ ، Vom Saal ، FS ، & Swan ، SH (2009). پلاستیک ، محیط زیست و سلامت انسان: اجماع فعلی و روندهای آینده. معاملات فلسفی جامعه سلطنتی ب: علوم بیولوژیکی ، 364 (1526) ، 2153 - 2166.
- Rochman ، CM ، Hoh ، E. ، Kaye ، DW ، & Blum ، A. (2013). انتقال پلاستیکی مواد شیمیایی خطرناک به ماهی و باعث استرس کبدی می شود. گزارش های علمی ، 3 ، 3263.
- Zettler ، ER ، Mincer ، TJ ، & Amaral - Zettler ، LA (2013). زندگی در "پلاستیک": جوامع میکروبی در بقایای دریایی پلاستیک. علوم و فناوری محیط زیست ، 47 (10) ، 4600 - 4607.